آموزش تئوری موسیقی (مقدمات)

آموزش تئوری موسیقی

این راهنما، برای آموزش تئوری موسیقی به زبان ساده است که نگاهی به مفاهیم اساسی تئوری موسیقی دارد و موسیقی دانان برای درک، تحلیل، اجرا و ایجاد موسیقی از آن ها استفاده می کنند.

نظریه اساسی موسیقی چیست؟

تئوری موسیقی مطالعه ای است که به ما امکان می دهد زبان موسیقی را متوجه شویم. این مجموعه دستورالعمل ها و شیوه هایی است که برای تشخیص راه های مختلف بیان احساسات با صدا، استفاده می شود.

تئوری موسیقی همچنین به ما کمک می کند تا آهنگ های موسیقی را تفسیر کنیم و با سایر نوازندگان ارتباط برقرار کنیم. در کنار آن بتوانیم در ایجاد یا اجرای موسیقی اعتماد به نفس داشته باشیم.

یادگیری تئوری اساسی موسیقی نیز برای تقویت خلاقیت و ایجاد یک حس آگاهی از موسیقی بسیار ضروری است. این مجموعه ای از مهارت های چالش برانگیز اما با ارزش برای یادگیری است. دانستن چگونگی کار موسیقی باعث می شود روند تولید موسیقی ساده تر شود و به شما کمک کند در تهیه موسیقی موفق باشید.

این راهنمای آموزش تئوری موسیقی به زبان ساده به بررسی امضاهای کلیدی، نقاط ، فواصل، مقیاس ها، آکورد و سایر اصول موسیقی می پردازد. هم چنین بینشی در مورد سازه های اساسی موسیقی ایجاد می کند که هماهنگی، ملودی و ریتم را تشکیل می دهند.

الفبای موسیقی در آموزش تئوری موسیقی به زبان ساده

الفبای موسیقی از هفت حرف تشکیل شده است:

  • A
  • B
  • C
  • D
  • E
  • F
  • G

هر نت دارای یک سطح منحصر به فرد است.

کلیدها

کلیدها جز اساسی ترین نمادهای موسیقی هستند که نوع صدا را از نظر بم یا زیر بودن، بر روی خطوط حامل را برای ما مشخص می کنند. ما در تئوری موسیقی سه نوع کلید داریم:

کلید سل یا G

کلید های سل معمولا بر روی خط دوم حامل واقع شده اند و یکی از معرئف ترین کلیدهای موسیقیایی است. سازهای زیر با این کلید نت نویسی می شوند:

  • ویولن
  • گیتار
  • فلوت و…

کلیدهای دیگر بعد از جای گذاری کلید سل به ترتیب حروف الفبا نام گذاری می شوند. جدا از این ها باید بگوییم که کلید G، خیلی کم پیش می آید که بر روی خط حامل یک قرار بگیرد.

کلید فا یا F

کلید فا در اصل برای ایجاد اصوات بم می باشد و بر روی خط چهار حامل جای می گیرد. با این حال کلید F ممکن است برای خط سوم ویا پنجم نیز استفاده شود.

کلید دو یا C

محل قرارگیری این کلید بر روی خطوط حمل به صورت زیر می باشد:

  1. یک (سوپرانو)
  2. دو (متسو سوپرانو)
  3. سه (آلتو)
  4. چهار (تنور)

نتی که در این بازه در نظر گرفته ایم C4 می باشد.

نکته ای که باید در نظر بگیرید این است که قرارگیری کلید ها در حال حاضر به صورت زیر می باشد:

  • کلید سل خط حامل دو
  • کلید فا خط حامل چهارم
  • کلید C خط حامل سوم و یا چهارم

سایر کلیدهایی که استفاده می شوند، صرفا جهت تئوری هستند و یا اینکه کمتر پیش می آید که از آنها استفاده کنند.

ما در شکل زیر محل قرارگیری نت C4 را بر روی خط حامل در کلیدهای گوناگون، مشخص کرده ایم.

C4

فواصل

بین دو نت چندین فواصل مختلف وجود دارد. این فواصل را با تعداد نیمی از مراحل، کل مراحل و موقعیت آن ها در مقیاس اندازه می گیریم. فاصله نیم مرحله ای یک نیم قطعه است. یک فاصله کامل از دو مرحله است. دو مرحله نیم ضرب کامل است.

فواصل پایه و اساس هماهنگی و ملودی است. پخش دو یا چند نت به طور همزمان فواصل هارمونیکی (آکورد) ایجاد می کند. پخش یک نت واحد یکی پس از دیگری فواصل ملودیک (ملودی ها) را ایجاد می کند.

ما فواصل را با تعداد (فاصله) و پیشوند توصیف می کنیم. عدد فاصله تعداد نیم مرحله بین دو نت را نشان می دهد. بازه ها همچنین با استفاده از یک پیشوند توصیف می شوند.

نت ها را برای اندازگیری زمان کشش صداها، استفاده می کنند. برای همین کار شکل نت ها، اندازه ی ادامه پیدا کردن هر صدا را مشخص می کند.

برای مثال: نت گرد به نوازنده می فهماند که صدا باید ۴ قدم ادامه پیدا کند. البته باید رفت و برگشت را در نظر داشته باشید. پس از آن که ۴ ضرب طول کشید که صدا تولید شود، باید از ادامه پیدا کردن صدا جلوگیری کنید.

قدم ها

به هر رفت و برگشتی که مترونوم و یا ضرب پا ایجاد می کند، یک قدم می گوییم. هر قدمی که برای تولید صدا انجام می گیرد، ضرب و یا بیت گفته می شود. سرعت و تمپویی که برای قدم ها در یک بازه در نظر می گیرد، باید کاملا یکسان باشد.

آموزش تئوری موسیقی به زبان ساده

سرعت هایی که برای هر ضرب ادا می شود، در ابتدا برای شما مشخص خواهد شد که با چه tempo باید روند تولید صدا را دنبال کنید.

سکوت ها

نکته ای که وجود دارد این است که، سکوت ها نیز مانند نت ها داری زمان بندی هستند. هر سکوت زمانبندی و ضرب خود را دارد و به وازنده می فهمند تا چه اندازه باید بین نت ها مکث و سکوت نماید. ارزش های زمانی را بعدها برای شما معرفی خواهیم کرد.

نت های سکوت

مقیاس ها و حالت های موسیقی

مقیاس های موسیقی پایه های اساسی موسیقی هستند. درک مقیاس های موسیقی و عملکرد آنها هنگام یادگیری تئوری، بسیار اساسی و ضروری است. در این بخش به بررسی دو مقیاس رایج، درجه مقیاس آنها و هفت حالت موسیقی می پردازیم.

یک مقیاس در آموزش تئوری موسیقی به زبان ساده چیست؟

مقیاس موسیقی مجموعه ای از نت ها در یک اکتاو است. روابط فاصله صعودی یا نزولی در میان نقاط نت، هر مقیاس را تعریف می کند. نت ها از مقیاس، برای شکل گیری ملودی و هارمونی استفاده می شود.

مقیاس های مختلفی وجود دارد. دو نوع اصلی مقیاس اصلی و مقیاس جزئی هستند. شما می توانید مقیاس های عمده و جزئی را از هر نت بسازید. نحوه ساخت آنها به الگوی فواصل زمانی که شما استفاده می کنید بستگی دارد.

حالت های موسیقی

حالت های موسیقی مقیاس هایی هستند که از مقیاس اصلی گرفته شده اند. هفت حالت موسیقی وجود دارد. هر حالت یک تغییر جزئی از مقیاس است. آنها از تمام نت های مشابه و الگوهای فاصله به عنوان مقیاس اولیه استفاده می کنند. تفاوت اصلی، نت پایه است که برای ساخت مقیاس استفاده می شود.

حالت های موسیقی

هفت حالت موسیقی عبارتند از:

  1.  Ionian – I
  2. dorian – ii
  3. Phrygian- iii
  4. Lydian – IV
  5. mixolydian – V
  6. Aeolian – vi
  7. Locrian – vii